Türkiyemiz'de 141. ve 142. ve 163. maddelerle ilgili bir değişiklik gerçekleştirilirken asıl ehemmiyeti olan unsurlar unutulmuş veya kasden unutturularak gündeme getirilmemiştir. Bunların başında M. Kemal Paşa ile ilgili olarak çıkarılmış bulunan 5816 sayılı kanun gelmektedir. Türkiye, Avrupa Birliği'ne dahik olmak için kendisini insan haklarına saygılı göstermek istiyorsa, en evvel atacağı adım bu olmalıydı. Üstelik M. Kemal Paşa hakkındaki bu kanun da, cebir unsururu mevcud olmadıkça suç sayılmayacak bir şekilde tâdil edilmedikçe, 163. maddenin değişmesinden beklenilen netice kâmil bir surette husûle gelmeyecektir. Zira 163 maddenin suç saydığı fiil ve fikirler bu maddeye olduğu kadar M. Kemal paşa'nın şahsiyyet ve davasına da karşı bir muhteva taşımaktadır. Böyle olunca bir kanuna, yani TCK. 163. maddeye göre suç sayılmayan bir fiil, bir başka kanuna yani M. Kemal Paşa ile ilgili 5816 sayılı hususî kanuna göre suç sayılmakta devam etmekte ve böylece tatbikatta müthiş bir tezat husûle gelmiş bulunmaktadır. Denilebilir ki 163. maddenin çengeline takılan dinî hissiyat ve düşünceler izhar ve ifade olunurken ise M. Kemal paşa karıştırılmazsa suçun tekevvünü bu suretle önlenemez mi?.. Hayır.. Çünkü M. Kemal Paşa hakkındaki kanun sadece hakareti ve heykel kırmayı suç saydığı halde tatbikatta hakaretten kat'annazar normal tenkidler de suç sayılmaktadır. Öyle tenkidler ki, bunlar imlâ yoluyla vârid olsa bile suç addedilmektedir. Gerçekten temyiz mahkemesi umumî heyetince çıkarılmış bir ictihad kararına göre M. Kemal Paşa'nın imâ yoluyla tenkidi de suç sayılmıştır.Bunun fiilî delili Üstad Necip Fazıl'ın Sultan Vahdeddin hakkındaki kitabıdır.Bu kitabın üçüncü baskısı mahud kanuna göre toplattırılmış ve müellif hakkında dava açılmıştır.Dava yukarıda bahsi geçen temyiz ictihadına istinaden "Sultan Vahdeddin'i medhetmenin tersinden M.Kemal Paşa'yı zemmetmek olduğu ve binnetice imâ yoluyla hakaret" teşkil ettiği tarzında bir gerekçe ile birbuçuk sene hapis cezasıyla neticelenmiştir. Eğer üstad raporlu olmasaydı, son nefesini hapiste verecekti. Bütün dünyada putlar devrilir ve tabular yıkılırken, Türkiye hâlâ fâni bir şahsı kanunla korumak durumunda gözükecekse, bu ayıpla Avrupa Birliği'ne nasıl girecektir?!.. Bu vesileyle düzeltilmesi, gereken hususlardan biri de "İslâm Harfleri" üzerindeki yasağın kaldırılmasıdır. Bugün Rusya ve komünist Çin'de bile mevcud olmayan böyle bir yasak insan hakları ve vicdan hürriyeti muvâcehesinde mâzur görülmesi imkansız bir yüzkarası mahiyetindedir. Ermeni ve Rumlar yıllardan beri ülkemizde kendi yazılarıyla gazete çıkarır ve kitap basarlarken, Müslümanlara tatbik edilen bu yasağı anlamaya ve izah etmeye imkan var mıdır?.. Hatta Türkiye'de bu yasak Arapça bir metin için mevzuubahs değildir. Kıyâmet, Türkçe bir sözün Kur'an alfabesiyle tab olunmasından doğmaktadır. Bununsa bizi mâziden koparmak maksadından başka bir şeyle izah edilemeyeceği âşikârdır. Nesiller arasındaki kültür kopukluğunun bir numaralı âmili bu inkılâptır. Biz Lâtin harfleri kaldırılsın demiyoruz, sadece İslâm harfleri üzerindeki yasak bertaraf edilsin demekten ibâret mâsumane bir arzuya kulak tıkayanlar demokrat ve insan haklarına hürmetkâr olduklarını elbette iddia edemezler. Şu kadar seneden sonra hâlâ İslâm harflerinden korkuluyorsa bu kemalist inkilâpların çürüklüğünün taraftarlarınca da kabül edildiğini göstermez mi? Çoktan fosil haline gelmiş bulunan bu gibi mevzuatı düzelterek muâsır insan hakları seviyesine gelmek yolunda sağlam bir adım atılmadıkça, 163. madenin tâdili bir aldatmacadan ileriye gitmeyecektir!.. Kaynak: islamharfleri.com | 
